Kort voor het begin van de Tweede Wereldoorlog vatten een aantal mensen het idee op om in Kapelle een voetbalvereniging op te richten. De daad werd al snel bij het woord gevoegd en zo werd officieel de voetbalvereniging “Kapelle” opgericht op 24 juni 1939. Heel veel uit eerste decennia is er niet bewaard gebleven, maar wel weten we dat het er toen toch wel iets anders aan toe ging dan tegenwoordig.
In een speciale editie van het clubblad naar aanleiding van de opening van sportpark “Groene Woud” schrijft ons erelid Wim Schrier over deze jaren het volgende : “Leuke herinneringen houden we over aan onze voetbalstudies aan de Goesestraat bij Café “sport” met zelfgepleegde terrein-egalisatie, desondanks toch bijna een heel jaar plassen erop en soms met familie-wedstrijdjes, waarbij fors uit de kluiten gewassen voortanden met welgemikte schoten vroegtijdig sneuvelden. Ook probeerden we te voetballen op een wei onder aan de dijk bij baas Scheele. De dijk fungeerde als natuurlijke tribune met helaas zelden meer dan een handvol toeschouwers. De doelen, die een groot deel van een jaar in een diepe sloot verbleven, moesten natuurlijk bij elke wedstrijd opnieuw geplaatst worden. De koeieplaggen werden bij gebrek aan “inzet” meestal niet eens opgeruimd.
Toch kunnen wij ons niet herinneren dat er ooit blessures zijn ontstaan door de onvermijdelijke glijpartijen. Koeienmest “natuurproduct”, waarschijnlijk is het daardoor gekomen. We hadden daar ook verkleedpartijen in de open lucht, de huur was uiteraard gering.
Redelijk blij waren we toen we gebruik mochten maken van het Kattendijkse veld. We hadden er veel wind, een ongelijk speelveld, gebrek aan schepnetten en een moeilijke ravitaillering, maar als pluspunten een veld waarop we bijna altijd konden spelen en we hadden zelfs een dak boven ons hoofd, hoewel van matig kaliber. Vanwege het altijd lange gras is het bestuur van de V.V. nog eens van plan geweest om schapen te gaan houden, maar dat is niet doorgegaan.
We konden ons geluk niet op toen we in Dijkwel een echt voetbalveld konden betreden met goede verzorging van Saartje Veerhoek. ‘t Was plezierig daar, met een verheugende belangstelling en groei van de vereniging. We bleven verhuizen, nu naar de Vroonlandseweg, mooi gelegen met een groot sportgebouw, waardoor we heel wat comfortabeler gingen werken. Er was veel werk aan het veld. Legendarisch is Ko Schrier hier geworden door zijn onvervaard “putjestrappen”, ontelbare uren heeft hij daaraan besteed, soms bijgestaan door wat spelers “op rij” als de hele mat was omgeploegd.”
In die tijd, we schrijven eind jaren vijftig, had de V.V. Kapelle de beschikking over 1 voetbalveld. Op het naastliggende korfbalveld (tegenwoordig “de ijsbaan”) mocht in de zomermaanden worden getraind. Het sportgebouw, wat daarnaast gelegen is, diende als kleedlokaal, en in de wintermaanden werd in het gymlokaal getraind. De vereniging telde op dat moment circa 60 spelende leden, verdeeld over 4 elftallen.
In 1970 kocht de Gemeente Kapelle, in overleg met de voetbalvereniging, de boomgaard aan de Vroonlandseweg, die tot dan toe eigendom was geweest van de heer Lenshoek. De boomgaard werd door een aantal leden eigenhandig gerooid, hetgeen nog ongeveer f. 500,00 opleverde voor de clubkas. Korte tijd daarna begon de Heidemij met de aanleg van het eerste veld, gelegen op de hoek van de huidige accommodatie (veld 1), met daarachter het halfverharde trainingsveld. Dit was echter slechts een gedeelte van de geraamde plannen. De tekening van het sportcomplex gaf aan 3 voetbalvelden 1 trainingsveld, kantine, bestuurskamer, berging t.b.v. de kantine, 2 scheidsrechterslokalen, 4 spelerslokalen een berging voor materialen en een kalkhok. Met financiële hulp van de Gemeente Kapelle en met subsidie van de NSF nam de V.V. Kapelle zelf de bouwwerkzaamheden voor zijn rekening. Na 16 maanden bouwen was de accommodatie gereed. Later werden nog 2 speelvelden en 2 kleedlokalen toegevoegd en werden berging en bestuurskamer vergroot.
Op 14 mei 1977 werd het huidige sportcomplex, met de naam “Groene Woud”, officieel geopend. Volgens velen behoorde het sportcomplex destijds tot een van de mooiste en modernste accommodaties van Zeeland. Op dat moment telde de vereniging ongeveer 280 leden verdeeld over 4 seniorenelftallen en 13 jeugdelftallen. Twee jaar na de opening van de kantine was er succes op het sportieve vlak met de promotie van het 1e elftal naar de 3e klasse KNVB (later 2e klasse KNVB). Daar zou Kapelle uitgroeien tot een zeer stabiele factor, omdat pas in 2000 de volgende promotie werd gevierd, namelijk naar de 1e klasse.
In 1983 werd de accommodatie verder verfraaid met het plaatsen van 6 lichtmasten rondom het hoofdveld. In 1989 vierde de vereniging haar 50-jarig bestaan. Begin jaren negentig werden de plannen om een zittribune te bouwen op het hoofdveld gerealiseerd, werd vervolgens een gedeelte aan de kantine gebouwd en werden een viertal containers naast de kantine geplaatst die dienstdeden als bestuurskamer, verzorgings- en bespreekruimte.
Op het sportieve vlak deed Kapelle in de periode 1985-1990 voornamelijk bij de jeugd van zich spreken. Met recht behoorde de jeugdopleiding van Kapelle tot de beste van Zeeland. In deze jaren kwamen diverse jeugdelftallen uit in de landelijke jeugdcompetities. Doordat vele talenten uit deze periode de vereniging trouw bleven en derhalve doorstroomden naar het 1e en 2e elftal, werden in de jaren negentig door Kapelle 1 vele nacompetities gehaald en kwam het 2e elftal enige jaren uit in de reserve Hoofdklasse. Echter pas in het jaar 2000 kon het 1e elftal promotie realiseren naar de 1e klasse KNVB. Op dat moment behoorde Kapelle zeker tot de top van het Zeeuwse zaterdagvoetbal. Voor bestuur, spelers, begeleiding en supporters een prachtige ervaring.
Helaas was het verblijf op dit niveau slechts van korte duur. Aan het einde van het seizoen 2001/2002 degradeerde Kapelle terug naar de 2e klasse.  In die tijd werden  oude lichtmasten op veld 1 vervangen, door een viertal nieuwe masten, waardoor een lang gekoesterde wens van bestuur, vele leden en trainers in vervulling ging.
De vervanging van kantine en kleedkamers in 2009 was een zeer ingrijpende verbouwing en verbetering van de accommodatie. Deze kwam o.a. tot stand met steun van de gemeente en veel vrijwilligers die zich hebben ingezet in die bouwperiode.
De laatste grote investering is zeer recent. In de zomer van 2015 is veld 3 ingewisseld voor een schitterend kunstgras. Ook zijn op veld 3 de lichtmasten vervangen. Daarmee is de accommodatie echt up-to-date en is het bestuur trots dat ook deze stap gezet is. Met de ondersteuning van de leden en gemeente is het complex nu klaar voor de komende seizoenen.